Złote myśli:

Skąd ten smutek i tęsknota?
Leżą sobie w zgodnej parze,
Są na niebie dla nich chmurki:
Niech ich kocha jak najczulej!
Brzmi w tej pieśni Boża chwała,
Gdy w alkierzu tyle złota,
Toć daleka jeszcze zima!
Jesień wiatrem łka żałośnie.
Smutno mi, Boże!
A on w szale występnym wiersz śpiewny układa!
Sto mil od brzegu i sto mil przed brzegiem,
Stoi… Nie śmie przeszkadzać… On słowa nawleka
PoetaZ drogi! — Idzie poeta — niebieski wycieruch!
Smutno mi, Boże!
Nim się przed moją nicością ukorzę,
Nie bez wróżb się uśmiecha do grabu i olszy, —

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn