Złote myśli:

W dzień Jej chwale poświęcony,
Więc ku czci Jej nieustannej,
Fale zboża wietrzyk wzdyma,
Gdy tak jasny strop niebieski?
Ku niebiosom głos podnosi,
Że nim jeden rok upłynie,
I nasz Stwórca tak uczyni,
A pod domkiem straż anioła
Choć mi tak niebo Ty złocisz i morze,
Na tęczę blasków, którą tak ogromnie
Poeta, ŻonaŻona jego, żegnając swój los znakiem krzyża,
Choć mi tak niebo Ty złocisz i morze,
Jak wierzbę sponad rzeki porywał do tańca!
Obłok, PtakI Bóg, wsparty wędrownie o srebrzystą krawędź
Jako na matki odejście się żali
— „Giniemy… Córki nasze — w nędzy i rozpaczy…

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn