Złote myśli:

Swe zwierzając Bogu żale:
Mknie na Wisłę pieśń radosna,
I do mamy nie przyleci.
Ani długo, ani krótko,
Przez okienko nie powita.
Dzieciąteczko śliczne tuli, —
Aż talarów i dukatów
Ni im syna, ni im córki!
Smutno mi, Boże!
Wleczesz nas w nieokreślność… Spójrz — my tu pod płotem
Z łabędzia — do poety, zbłąkanego we śnie, —
Stoję rozkoszy próżen i dosytu…
Dzisiaj na wielkiem morzu obłąkany,
Wszelkie dziwy zza jarów — prawem snu przywłaszcza.
A on w szale występnym wiersz śpiewny układa!
Smutno mi, Boże!

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn