Złote myśli:

Na pagórku ponad rzeką.
Skąd ten smutek i tęsknota?
Biegnie w niebo krzyż świątnicy.
Fale zboża wietrzyk wzdyma,
Za tę mąkę życiodajną,
Co dzień się przybytek czyni.
Skąd te w oczach srebrne łezki,
Tyle razem się zebrało,
Kazano w kraju niewinnej dziecinie
Zbój obłoczny, co z światem jest — wspak i na noże!
Sto mil od brzegu i sto mil przed brzegiem,
Smutno mi, Boże!
Słońce — w cebrze, dal — w szybie, świt — w studni, a zwłaszcza
TaniecI widziano w dzień biały tego obłąkańca,
Poeta, PoezjaWiersz układa pokutnie — złociście — umarle, —
Modlić się za mnie co dzień; a ja przecie

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn