Złote myśli:

I kwiatami świat ubrała,
Od kościoła w dzień niedzieli
Za tę mąkę życiodajną,
W płaszczu modrym, jak niebiosa,
Zda się, płynie w pozaświecie
W swoim domku nadwiślańskim.
Przed obrazem kornie klęka,
Ni im syna, ni im córki!
Długim szeregiem.
A słowa się po niebie włóczą i łajdaczą —
Zaroiło się w sadach od tęcz i zawieruch —
Smutno mi, Boże!
Artysta, Bóg, Kondycja ludzkaI po tym samym niebie — z tamtej ułud strony —
Nim się przed moją nicością ukorzę,

Uśmiecha się i pięścią grozi jednocześnie!

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn