Złote myśli:

Nikt ich buzią uśmiechniętą
Co dzień się przybytek czyni.
Pewien młynarz żył w tej ziemi,
Więc gdy wstanie świt różany
Że nim jeden rok upłynie,
Uśmiechnięta młynarzowa
Czemuż smutna, gdyby wdowa?

Wleczesz nas w nieokreślność… Spójrz — my tu pod płotem
Smutno mi, Boże!
Gwiazdę ognistą…

Póty w nim się kołysze, aż się przeinacza.
Stoi… Nie śmie przeszkadzać… On słowa nawleka
Smutno mi, Boże!
Stwierdza z zgrozą, że w chacie — nędza i zagłada, —

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn