Złote myśli:

I tak błaga i tak prosi
Miał dla siebie dosyć chleba,
Miał dla biednych jeszcze więcej;
Radby prawie skoczyć w tany.
W prawdzie, w szczęściu, w łasce Bożej,
A już niebo świt obleka.
Kto nie sieje — ten nie zbiera,
I tak błaga i tak prosi
Smutno mi, Boże!
Na tęczę blasków, którą tak ogromnie
Znawca słowa — Bóg płynie — w poetę wpatrzony.
Więc, że nieznane gotujesz mi łoże,
Ale kocha naprawdę tę — przeinaczoną…
Patrząc na słońce, co mi rzuca z fali
Artysta, Bóg, Kondycja ludzkaI po tym samym niebie — z tamtej ułud strony —
Zaroiło się w sadach od tęcz i zawieruch —

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn