Złote myśli:

Słonko parzy, świecąc cudnie,
Na szczyt wzgórza młynarz bieży
Skąd ten smutek i tęsknota?
Młynarz mąkę mełł bielutką
Niech ich kocha jak najczulej!
Domek miał nad Wisłą szarą,
Boć są sami, zawsze sami,
Płynąc po świecie.
Świetniejąc łachmanami — tym żwawszy, im golszy —
Nowi gdzieś ludzie w sto lat będą po mnie
Smutno mi, Boże!
Smutno mi, Boże!
Jak wierzbę sponad rzeki porywał do tańca!
Kazano w kraju niewinnej dziecinie
Alem jest jako człowiek, co zazdrości

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn