Złote myśli:

A gdy przyszła nowa wiosna
A z tej mąki mają obcy
W śpiewem ptaków ranek gwarny;
Więc bogactwa młynarzowi
Młynarz złota nie żałuje,
Złoty dukat przy dukacie
Bliski wzgórek srebrem błyska.
Tyle razem się zebrało,
Smutno mi, Boże!
Kazano w kraju niewinnej dziecinie
Poeta, ŻonaŻona jego, żegnając swój los znakiem krzyża,
Nie bez wróżb się uśmiecha do grabu i olszy, —
Alem jest jako człowiek, co zazdrości
Smutno mi, Boże!
Wiem, że mój okręt nie do kraju płynie,
Wszelkie dziwy zza jarów — prawem snu przywłaszcza.

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn