Złote myśli:

Polskie zboże żną parobcy,
Zda się, płynie w pozaświecie
Wskroś radością wielką zdjęty,
Siedzi w izbie młynarzowa,
Obrus śniegu, zimny, biały.
I do mamy nie przyleci.
Stawiać kościół Marii Panny!
Leżą sobie w zgodnej parze,
Smutno mi, Boże!
Jak wierzbę sponad rzeki porywał do tańca!
Choć mi tak niebo Ty złocisz i morze,
Więc, że nieznane gotujesz mi łoże,
Obłoku, co się wzburzył skrzydłami, jak łabędź, —
Stwierdza z zgrozą, że w chacie — nędza i zagłada, —
Chętnie łowi treść, w której łzy prawdziwe płoną, —
Chętnie łowi treść, w której łzy prawdziwe płoną, —

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn