Złote myśli:

Choć i deszcze z nieba cieką,
Idzie młynarz Wisły brzegiem,
Od Warszawy ku Gdańskowi
Stawiać kościół Marii Panny!
Pewien młynarz żył w tej ziemi,
Toć daleka jeszcze zima!
Ani długo, ani krótko,
Czego człek się pracą dobił.
Póty w nim się kołysze, aż się przeinacza.
Obłoku, co się wzburzył skrzydłami, jak łabędź, —
Uśmiecha się i pięścią grozi jednocześnie!
Jak puste kłosy z podniesioną głową,
Gwiazdę ognistą…
Nowi gdzieś ludzie w sto lat będą po mnie
Wszelkie dziwy zza jarów — prawem snu przywłaszcza.
Chętnie łowi treść, w której łzy prawdziwe płoną, —

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn