Złote myśli:

Sam się trudzi z murarzami!
Jak marzenie, jak mgła lekka,
Nie zagwarzy, jak to dzieci,
Idzie młynarz Wisły brzegiem,
W swoim domku nadwiślańskim.
W swoim domku nadwiślańskim.
A gdy pada na kolana,
Zda się, płynie w pozaświecie
Na sznur rytmu, a ona płochliwie narzeka:
Świetniejąc łachmanami — tym żwawszy, im golszy —
Żem je znał kiedyś na polskim ugorze,
Ciszę błękitu.
Uśmiecha się i pięścią grozi jednocześnie!
Smutno mi, Boże!
Dzisiaj na wielkiem morzu obłąkany,
Zdoła tylko z otchłanią sprzysiężony śpiewak.

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn