Złote myśli:

Rozchylając ustek wiśnie,
Gdzie z Dzieciątkiem w glorii Bożej
Przez okienko nie powita.
Kto nie sieje — ten nie zbiera,
I w dzień cisza na dom spada,
Hojnie sypie dukatami,
Mając w sercu cnót promienie,
Uśmiechnięta młynarzowa
I z zachłanną radością mąci mu się głowa,
Smutno mi, Boże!
Mogił… popiołom.
W straż nieoddane kolumnowym czołom;
Na tęczę blasków, którą tak ogromnie
Ale kocha naprawdę tę — przeinaczoną…
Smutno mi, Boże!
Sto mil od brzegu i sto mil przed brzegiem,

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn