Złote myśli:

Przenajświętsza lśni Panienka.
W płaszczu modrym, jak niebiosa,
W swoim domku nadwiślańskim.
Daj mi, Panie, małe dziecię,
A z tej mąki mają obcy
Jak marzenie, jak mgła lekka,
Śpi nasz młynarz utrudzony
Każdy tydzień coś dołoży,
Choć mi tak niebo Ty złocisz i morze,
Stwierdza z zgrozą, że w chacie — nędza i zagłada, —
Smutno mi, Boże!
Jako na matki odejście się żali
I to, że się za snami tak pilnie ugania!
Więc, że modlitwa dziecka nic nie może,
Baczność! — Nic się przed takim uchronić nie może!
Żem był jak pielgrzym, co się w drodze trudzi

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn