Złote myśli:

Śpi nasz młynarz utrudzony
Mógłby książę pozazdrościć!
Cieszył się koników parą,
Sam się trudzi z murarzami!
Domek miał nad Wisłą szarą,
I w dzień cisza na dom spada,
Gdy zostawić niema komu,
A gdzie ujrzysz wzgórek w śniegu,
Uśmiecha się i pięścią grozi jednocześnie!
Nim się przed moją nicością ukorzę,

Choć mi tak niebo Ty złocisz i morze,

Artysta, Bóg, Kondycja ludzkaI po tym samym niebie — z tamtej ułud strony —
Ciszę błękitu.
Smutno mi, Boże!

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn