Złote myśli:

W płaszczu modrym, jak niebiosa,
Gdybyż w domku życia kwiecie:
Swe zwierzając Bogu żale:
I tatusia nie uściśnie,
Mógłby książę pozazdrościć!
Mknie na Wisłę pieśń radosna,
W płaszczu modrym, jak niebiosa,
Tylko stary młyn turkoce
Nim się przed moją nicością ukorzę,
W straż nieoddane kolumnowym czołom;
A on w szale występnym wiersz śpiewny układa!
A słowa się po niebie włóczą i łajdaczą —
Że nie wiem, gdzie się w mogiłę położę,
Smutno mi, Boże!
Choć wiem, że jutro błyśnie nowe zorze,
Póty w nim się kołysze, aż się przeinacza.

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn