Złote myśli:

Domek miał nad Wisłą szarą,
Szumi stary młyn nad rzeką
Mógłby książę pozazdrościć!
Uśmiechnięta młynarzowa
Można niemi szlak wymościć...
Po robocie całodziennej,
Już przybliża się południe,
Są na niebie dla nich chmurki:
Zbój obłoczny, co z światem jest — wspak i na noże!
Smutno mi, Boże!
Wie i wiedział zawczasu!… I ze łzami w gardle
A słowa się po niebie włóczą i łajdaczą —
Smutno mi, Boże!
Zdoła tylko z otchłanią sprzysiężony śpiewak.
Mrzemy z głodu bez jutra, a ty nie wiesz o tem!” —
Smutno mi, Boże!

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn