Złote myśli:

Fale zboża wietrzyk wzdyma,
Cudna postać się rozpływa,
Nie zawaha się na chwilę,
Mija miesiąc — mury stają,
Taką smaczną, choć zwyczajną.
To nasz młynarz się weseli,
Że nim jeden rok upłynie,
W prawdzie, w szczęściu, w łasce Bożej,
Nowi gdzieś ludzie w sto lat będą po mnie

Sto mil od brzegu i sto mil przed brzegiem,
Więc, że modlitwa dziecka nic nie może,
Z łabędzia — do poety, zbłąkanego we śnie, —
Kazano w kraju niewinnej dziecinie
Poeta, ŻonaŻona jego, żegnając swój los znakiem krzyża,
Żem był jak pielgrzym, co się w drodze trudzi

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn