Złote myśli:

Że się trudził najgoręcej,
Więc ku czci Jej nieustannej,
Hojnie sypie dukatami,
Nikt ich buzią uśmiechniętą
A gdzie ujrzysz wzgórek w śniegu,
Polskie zboże żną parobcy,
Skąd te w oczach srebrne łezki,
Czego człek się pracą dobił.
Gwiazdę ognistą…
Jako na matki odejście się żali
Przede mną gasisz w lazurowej wodzie
Płynąc po świecie.
Żem nie znał prawie rodzinnego domu,
I udają, że znaczą coś więcej, niż znaczą!…
Anieli twoi w niebie rozpostarli,
Z łabędzia — do poety, zbłąkanego we śnie, —

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn