Złote myśli:

Swe zwierzając Bogu żale:
Twoje plemię się rozmnoży
Anglik, Francuz, Szwed, czy Niemiec,
Ile wiosną w łąkach kwiatów —
W prawdzie, w szczęściu, w łasce Bożej,
To nasz młynarz się weseli,
Miał dla siebie dosyć chleba,
Idzie orszak rozśpiewany,
Gdzie się z listem miłosnym sam jelonek styka!…
Obłoku, co się wzburzył skrzydłami, jak łabędź, —
Choć mi tak niebo Ty złocisz i morze,
Patrząc na słońce, co mi rzuca z fali
Smutno mi, Boże!
— „Giniemy… Córki nasze — w nędzy i rozpaczy…
Stoi… Nie śmie przeszkadzać… On słowa nawleka
Zdoła tylko z otchłanią sprzysiężony śpiewak.

Club fitness pozycjonowanie cieszyn cieszyn